Difracción, de Diane Ackerman

Diane Ackerman é un personaxe interesante. Poeta, ensaísta e naturalista, ademais de Una historia natural de los sentidos ou Una historial natural del amor [de certo éxito editorial] escribiu Os Planetas: unha Pastoral Cósmica [serie de poemas de temática astronómica] que, que eu saiba, non se traduciu aínda nin a castelán nin a galego. Quedoume gravadaSeguir lendo “Difracción, de Diane Ackerman”

nanolecturas de verán: abellas, poesía, clonación, Lewis Thomas

☢ La palabra Hiroshima es el insomnio puro Félix Grande Hoxe van 70 anos de Hiroshima. Durante este tempo non se nos bombardeou coa idea de que houbese unha responsabilidade humana, drástica e decisiva, detrás da maior hecatombe nuclear da historia. Ninguén pareceu sentir moi culpable por ter arrasado un par de cidades, agás o sonado caso do capitánSeguir lendo “nanolecturas de verán: abellas, poesía, clonación, Lewis Thomas”

outroras

| outroras | Que levante a man quen non se sinta fóra de tempo algunha vez. Por exemplo: máis contemporánea de Lucy, a australopitheco, que dos seus colegas de traballo. Cóbado con cóbado cos estromatolitos de hai 3.000 millóns de anos: hai días en que nos erguemos así. Pensas que Voltaire te había entender de perlas.Seguir lendo “outroras”

Curiosidade, empatía e o cerebro común de literatura e ciencia

No suplemento ProTexta da revista Tempos Novos nº 213, a correspondente ao mes de febreiro, incluíron -ademais dunha fantástica entrevista a Gonzalo Hermo por «Celebración» entre outras cousiñas – un artigo que asinei e ao que titulara, inxenua de min, «Curiosidade, empatía e o cerebro común de literatura e ciencia». Digo inxenua porque o curioso campaba fóra do título: resultaSeguir lendo “Curiosidade, empatía e o cerebro común de literatura e ciencia”

notas sobre Ives, Barber, Parera, Mahler e Mussorgski

{todas as notas ao programa da OSG que escribín dende o 2010 están descargables en pdf clicando nesta pestana da categoría SPORA: notas desconcertantes] Programa da Orquesta Sinfónica de Galicia, venres 25 de abril, Palacio da Ópera d’A Coruña, 20:30: CHARLES IVES CHARLES IVES The Unanswered Question, S. 50 SAMUEL BARBER Adagio para cuerdas TONI PARERA TowardsSeguir lendo “notas sobre Ives, Barber, Parera, Mahler e Mussorgski”

unha estrela perigosa para a noite do Cosmos

Cada pouco, falo do mesmo. Son como as vellas. Son unha, en concreto, de setenta anos como pouco. A ver, déixame que lembre. Meu irmán tería 16 anos e eu uns 7. Vimos os capítulos nas ceas. Supoño que eu non os vería completos, mandaríanme á cama antes de que rematasen. Pero lembro a CarlSeguir lendo “unha estrela perigosa para a noite do Cosmos”

baixo o único ceo que hoxe non vai chover

Escribindo sobre o ceo levamos moito tempo. Que se as Pléiades, que se Orión, que se o Setestrelo… A medida que se descubren obxectos e teorías ímolas incorporando á literatura: contos de relacións de parella que de súpeto falan de púlsares, poemas sobre a materia escura, expresións como Big Bang por doquier. Para o recital «…escrita noSeguir lendo “baixo o único ceo que hoxe non vai chover”

voyagers

1977 foi un bo ano. Fixen a miña primeira viaxe en avión. Comín xeados de dúas bólas. Bañeime moito. Vin medusas. Non me preocupaba amor ningún. Disfracei de xaponesa na gardería. Supoño que aprendín a agarrar un lapis. Mercáronme unha preciosa camisa vermella nun mercadillo de Marbella. Entrei nas covas de Nerja. Lembro cantar en todasSeguir lendo “voyagers”

notas ao programa: Bernstein, Gershwin e Shostakóvich

[Todas as notas ao programa escritas dende o ano 2010 para a Orquesta Sinfónica de Galicia están agrupadas na pestana artigos da cabeceira do blog] Os vindeiros 1 e 2 de novembro, a Orquesta Sinfónica de Galicia recibe como convidados ao pianista de jazz latino Michel Camilo xunta o director estadounidense de orixe ucraína Leonard Slatkin,Seguir lendo “notas ao programa: Bernstein, Gershwin e Shostakóvich”

punto azul pálido

En maio deste ano argallei un concerto literario no Teatro Colón. Unha viaxe polas marxes. Dei comezo a esa viaxe de música e literatura coa lectura deste texto, un dos máis representativos da segunda metade do século XX, e que non pertence a un premio Nobel de Literatura. «Dende esta perspectiva afastada, pode parecer queSeguir lendo “punto azul pálido”