descargas literarias

Banksy, of course

1

O núcleo duro da literatura, da boa, non é unha grande historia. Custoume darme conta e deime conta como de mala gana. Non é unha trama. Non é a acción. Nin sequera o desenlace. Había algo apertado que xa non está: a clásica clasificación dunha tensión [principio-nó-desenlace]. Pero non xermola aí a literatura extraordinaria.
Non.
Doume conta, dun modo taciturno e imperioso doume conta, de que o punch literario débese en esencia ao estilo. Ao estilo. A literatura única é estilo. A literatura é estilo, vaia parvada, alguén o dixo xa. Nietzsche. Rulfo. A literatura é estilo. Lispector. E é na miña ignorancia que me dou conta e acabo sabéndoo, acabo sabéndoo dun modo literario, que sempre quere dicir abisal.

2
Permítanme a parvada: o próximo premio Planeta tería que ser para a calquera dona Carmen Formoso; gañou puntos en popularidade, agora as mulleres con premio lévanse aínda máis que no 94, demostrou o tesón propio dunha novelista de raza, deu que falar -e iso, como sabe Dragó, dá que vender- e, dun modo escuro e de pasadizo, xa é unha escritora da casa.

A novela será, por suposto, o sumario da causa en Times new roman 12 a dobre espazo, con portada coqueta e de grosas e cárnicas tapas.

Se o señor Lara ergue de humor, tamén pode conceder o premio do 94 a título “xa pasou a romaría pero ex equo” a dona María del Carmen, como ventre de aluguer literario -ela, a do embarazo literario tardío que dixo o Umbral- e don Camilo José, o padrasto putativo da criatura.

A Fundación Cela pode facerse cargo da crianza desa criatura híbrida e bastarda.

O resto da literatura pode seguir deconstruíndose.

3

Se relaciono o punto 1 e o punto 2 obteño que a literatura desa obra -esa obra agora próxima a ser analisada por un xuíz acusada de plaxio- pertence a Cela; el conferiulle o seu estilo -admirable ou non- a unha historia que xa existía. A historia non era súa. O estilo si. Agora ben, tanto como o mérito literario, é súa a infamia, a desvergoña e a deshonra literarias.

A literatura creo que é tamén un campo de xogos de honor. Non é o amor. Non é a guerra. Non vale todo.

Ábrese a veda para que se burlen de min.

2 thoughts on “descargas literarias

  1. En realidade, na literatura vale case sempre case todo. Alégrame que esa señora, Carmen Formoso, alomenos gañe esa pequena batalla. Porque á historia da literatura, sexa o que sexa iso se é que existe, ten complicado pasar.

    Leña da árbore caída alimenta sempre bos incendios, é certo, pero, como a case todos, a Fundación Cela éme profundamente antipática. Moito máis que o propio Cela quen polo menos escribía.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s