fail Beckett

Desalentador podía ser Samuel Beckett. Pero entre labazada e labazada, jab e crochet, bajonas e uppercuts, aloumiñas na alma, na ánima, no ánimo. Aloumiñas resecas, tallantes, aloumiñas imperiosas que reconfortan non para a autocompaixón senón para a reactivación. Aloumiñas que non van de aloumiñas, senón quizais de burlas do que se considera éxito e fracaso, de cómo asumimos éxito e fracaso, de todos os “a peitos” cos que nos tomamos a vida.

Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better

Seica se intentou. Seica se fracasou. Tanto ten.
Intenta outra vez. Fracasa outra vez. Fracasa mellor.

Dende o poema en prosa Worstward ho! [Beckett, 1983] directo ao teu oído neandertal.

Complicado manter na tradución o laconismo, o seu laconismo brillante de navalla de barbeiro. Eu non puiden. Quizais algún outro fracase nisto mellor ca min.

3 thoughts on “fail Beckett

  1. Oui je sais que
    la réalité a des dents
    pour mordre
    que s’il gèle il fait froid
    et que un et un font deux

    je sais je sais
    qu’une main levée
    n’arrête pas le vent
    et qu’on ne désarme pas
    d’un sourire
    l’homme de guerre

    mais je continuerai à croire
    à tout ce que j’ai aimé
    à chérir l’impossible
    buvant à la coupe du poème
    une lumière sans preuves

    car il faut être très jeune
    avoir choisi un songe
    et s’y tenir
    comme à sa fleur tient la tige

    contre toute raison

    Jean-Pierre Siméon
    in : Ici, Cheyne, 2009

  2. Grazas. Moi fermoso. Máis luminoso que Beckett, dende logo.

    Fixen unha tradución ás présas. Algo así:

    Si ben sei que
    a realidade ten dentes
    para morder
    que se xea vai frío
    e que unha máis unha son dúas

    sei ben sei
    que unha man en alto
    non deterá o vento
    que non se desarma
    cun sorriso
    ao home da guerra

    mais seguirei crendo
    en todo canto amei
    en anhelar o imposible
    bebendo da copa do poema
    unha luz sen evidencias

    pois cómpre cando un é novo
    elixir un soño
    e se manter nel
    como a flor se mantén no talo

    contra toda razón

  3. Grazas pola tradución!!
    Coñecino a través de Les Souffleurs, e a estes nun festival de teatro. Van por aí murmurando poemas ao oído da xente e móvense moi devagar, como a cámara lenta, ou lenta para o noso ritmo habitual.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s