|bio|

raios cosmicos de Tesla-hassel

Estíbaliz Espinosa Río

Autora. Con varios libros publicados de poesía, escribo tamén relato curto, tradución e ensaio, en lingua galega e con enfoque nunha cultura única: a simbiose entre a Ciencia e as Humanidades, así como o eixo entre muller, tecnoloxía, palabra e ciencia. Licenciada en Socioloxía e en Filoloxía Hispánica pola UDC, imparto charlas, cursos e obradoiros. Así mesmo, traduzo a galego e castelán. Compaxino estas actividades coa música: son cantante [mezzosoprano] e escribo sobre música para a Orquestra Sinfónica de Galicia.  

Esta web leva acollendo contidos literarios propios dende o ano 2005. Se es editor/a, programador/a ou xestor/a de contidos e queres contar comigo para un traballo ou empregar algún recurso desta web, podes escribirme e falamos.

Con tacto: stevealice@gmail.com

twitter: @criaturamecanic

Do que escribín dixeron:

«[…] o que hoxe somos […] é avaliado con distancia irónica, pois as nosas teimas cotiás semellan irrisorias se se consideran coa debida perspectiva secular.» Armando Requeixo sobre Papel a punto de, en Criticalia, 2012.

«Espinosa genera una base de datos, de obsesiones, como a quien le ronda el número pi y no sabe o no se atreve a saber qué hay de ciencia en nuestras neuras […] Poeta. Mujer. Gallega. Y sin dejar de ser nada de esto, hablar de lo que le importa a un oficinista de Murcia,  a un yupik de Alaska, a ti, que lees esto.» Sofía Castañón, sobre Papel a punto de.

«Al contrario que otros autores, donde la herencia de diferentes poetas anteriores es evidente, lo que ha hecho Estíbaliz es construir un espacio. Un ámbito donde las referencias culturales, científicas y literarias se entrecruzan. Dentro de este universo es donde se forma esa voz personalísima, y por eso, precisamente, su propuesta es tan singular dentro de la actual literatura gallega […] Se trata de una poesía profundamente vívida, clara, efectiva y al mismo tiempo original en cuanto a sus imágenes. La astrofísca y la física cuántica se cogen de la mano en esta teoría unificada que desgrana el lenguaje poético. La danza de lo inmenso y de lo diminuto.» Óscar Martín Centeno, 2009

«Nada é […] azaroso na súa escrita, translírica, e-conceptual, metaxenérica. Os seus libros len e deslense, son antigos oramas gregos, espectáculos de zooms fractais, reverberacións poemáticas, sci-fi e materia escura.» Armando Requeixo, 2012

«El ser en los poemas de Espinosa es siempre un ser para el papel, desde el papel o, mayormente, desde la errata. Todo está escrito para luego ver si era así como se salvaba uno» Alberto Olmos sobre Papel a punto de.

«And it uses these different halves of the angle, created so perfectly by the opening of the fruit, to show a way toward the supernatural, which I don’t exactly read as the fantastical so much as the sublime, the feeling of darkness and light, of contrast. Fear and beauty. Life and death. And the poem flows quite nicely, conversational at times but with a rhythm that I quite enjoyed» Charles Payseur, sobre «Lingua sobrenatural»(de Curiosidade), 2017

«Recita els seus versos enèrgics i plens de vitalitat, que fan riure al públic uns quants cops.» Claudia Riùs, en Núvol, sobre o recital en Veus Paral.leles, 2014.

Curie, me suena… ¡Claro, es Marie Curie! ¿De su apellido viene la palabra «curiosidad»?

Ulises, Cápsulas de SoN, iBooks, 2015

«Ulises y su madre conversan en diferentes situaciones cotidianas. Una bata manchada accidentalmente, los ‘mimos’ antes de irse a la cama, una tormenta que se acerca, el olor de una comida apetitosa, una película recién vista, los cordones de los zapatos rotos, la gripe de Ulises, un diente a punto de caer, un juguete roto o un día de vacunación programada, son sólo un pretexto para que la madre hable a Ulises de algunas mujeres de ciencia, de la importancia de su trabajo y de la falta de oportunidades que muchas de ellas tuvieron.» Marta Macho Stadler, sobre Cápsulas de soN, en Mujeres Con Ciencia, 2016.

intro-versión

ἑκατομβαιών
Messidor
A Coruña, 1974

Son escritora e músico. Ou música e escritor. Irmá de Guillermo, que me levou da man aos libros, ao Planetario, á filosofía. Afeccionada á ciencia, principalmente a astronomía, e ás novas – e vellas- tecnoloxías de contidos.

Publiquei libros de poemas como: papel a punto de  [2011, Ed. EL Gaviero], Zoommm.Textos biónicos  [2007/Xerais 2009], número e [ Ed. Espiral Maior, 2003]Pan (libro de ler e desler) [Eds. Esquío, 2000]-orama [Eds. Deputación Pontevedra, 2002], Mecánica Zeleste [Ed. Premios Francisco Añon de Poesía, 1998]; tamén relatos, artigos e recensións, algunhas publicadas en medios como Pro-texta, Tempos Novos,  La Voz de Galicia, Sermos, OLGA ou Vieiros. 

Algúns poemas traducíronse e publicáronse na revista neoiorquina Strange Horizons, na xaponesa Beagle ou no libro The Museum of All Things Awesome and that Go Boom [Upper Rubber Boot Ed., 2016]. Parte da miña obra poética tense traducido a inglés, galés, catalán, español, xaponés, hebreo, alemán, macedonio ou farsi.

Publiquei o microensaio Curioseando. Experiencias para obradoiros literarios e didácticas sobre a curiosidade ciencia+literatura, en Poesía Hexágono (Ed. Apiario, 2014). TVG, minuto 10.

Así mesmo, escribín 13 relatos sobre outras tantas mulleres na investigación científica baixo o título Cápsulas de soN (iBooks, 2015), ilustradas por Irene Sanjuán e narradas or min mesma en Radio Voz [2015].

Caer de cu polo universo [Ed. Apiario, 2015] é un conto para nenas e nenos sobre astronomía. Ilustrado por Lucía Cobo.

Abominables adorables  e Chilindradas son outros libros infantís [inéditos]. 

Artellei, prologuei e traducín textos do volume A illa curiosa e a tradución do universo, froito do IV Obradoiro de Tradución na illa de San Simón (Col. Cíes, Deputación de Pontevedra, 2016)

Premios poesía: Esquío de poesía en galego [1999]; Díaz Jácome de novos creadores [2001]; Espiral Maior [2001]; Podcasts poétic-artistics, Tarragona [2006]; La voz más joven, Cajamadrid [2008]; Serie B de poesía LABoral Centro de Arte, Gijón [2011].

Premios relato: José Saramago de relato curto, Santiago de Compostela [2009]; Premio Internacional de Relato Cosecha Eñe 2014 (finalista)

Traduzo. Intento dar coa palabra e, máis ben, que ela dea comigo. Dar con ela tamén é darse. Traducín a galego fragmentos de Carl Sagan, Wislawa Szymborska, Richard Feynman, Charles Bukowski, Amy Hempel, Clarice Lispector, Diane Ackerman, Emily Dickinson, Alice Oswald, Walt Whitman, Grace Paley, Sylvia Plath, Stephen Jay Gould, Lewis Thomas, Sholeh Wolpé, J. L. Ducid… así como arias e cancións para a Orquestra Sinfónica de Galicia e documentais para o Planetario da Coruña.

Traducín a castelán parte do poemario da poeta iraní-estadounidense Sholeh Wolpé, Cómo escribir una canción de amor (Olifante, 2017).

Nesa procura -e vencendo a introversión que me toca por ADN- enredeime facendo radio [Ulalume, en Cuac FM], teatro ou óperas. Como socióloga e filóloga,  impartín aulas de socioloxía do consumo, lingua e psicoloxía da comunicación no CENP; tamén obradoiros de literatura, en papel e dixital, no Centro Ágora e na UDC. Sempre que a maternidade en solitario mo permitiu, participei como relatora e conferenciante en cursos e congresos, a nivel estatal e internacional: dende Gales a Bos Aires, dende Lisboa a Barcelona, dende o cárcere de Palma de Mallorca ao Planetario da Coruña.

Artellei o ciclo de charlas sobre arte na rede, fotografía e blogs Pinte un bisonte na caverna, por favor [Centro On de Caixa Galicia, 2008/9]. Tamén recitais de música e literatura como Serán! ou concertos que mesturan literatura e música como Cantos dende a marxe  [Teatro Colón, 2013], e de astronomía, música e literatura, como …escrita no ceo: [Casa das Ciencias-Planetario de A Coruña, 2014] ou de ciencia-ficción e robótica, Soños de robots [Muncyt, 2014], en colaboración coa bióloga Joana Magalhães, con quen tamén fixen as Placas de Petri Sonoras [Día da Ciencia na Rúa, 2014]. Así mesmo participei como relatora nas II Xornadas de Astrotrevinca, de astronomía e turismo do destino Starlight,  A Veiga [2015], e en Naukas Coruña 2017.

Son membro colaboradora do Instituto Xosé Cornide de Estudos Coruñeses, no ámbito de cultura.

Quedeime atrapada na observación do humano dende a órbita do non-humano [o abismo, o cyborg, o autómata, o zombie, o monstro, o animal][ o neandertal estaría nesa lista?], a interpolación de textos non poéticos en texturas poéticas, as pegadas de mans en negativo nas covas de hai dez mil anos, a retranca, as obsesións, a astronomía, a matemática, a empatía ou os principios éticos que se nos quedan mirando. As materias que en realidade querería ter impartido: Curiosoloxía e Fascinética.

Vendo á miña nai e aos meus fillos acato con resignada curiosidade que á beleza se lle dea por saltar unha xeración.

Supoño que hai quen me verá como unha traidora á causa editorial, pero nada máis lonxe. Amo a literatura. O sistema literario, sejún. Non poucas veces pónme saturnina.

Saboteo a literatura cunha curiosidade que quero crer científica. Algo hai nesa fusión fría literatura::ciencia. Se, tal e como deixou escrito Wittgenstein «os límites da miña linguaxe son os límites do meu mundo», explorar os límites da nosa lingua e o noso encéfalo é, como para un cosmonauta, explorar os límites do universo coñecido. Daí que o Cosmos, o Cerebro e a Linguaxe me parezan algunhas das cavernas máis excitantes nas que nos atopamos os da nosa especie a estas alturas da Terra.

at-the-well-1901(1) copia

Ilustración de Iván Bilibin, 1901

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s