Na vizosa escuridade hai seres que non deixan de medrar.
Eses son os admirables.

…Estíbaliz Espinosa… palabra ciencia canto
✍ literatura | astronomía | ciencia | música
Na vizosa escuridade hai seres que non deixan de medrar.
Eses son os admirables.

Tes unha conta de WordPress.com? Inicia sesión agora.
Eu tería ilustrado tamén coa foto dun kéfir.
Precisa a escuridade para medrar?
A verdade é que non teño kéfir na neveira.
O fungo que produce o kéfir ponse en leite e deixase a escuras, e ben tapado con un trapiño. Á mañanciña hai kéfir en troques de leite, e o fungo medra un chisquiño… e así de noite en noite.
(¿Cómo é que din en pasar receitas de productos lácteos nun blog literario?).
Ergo la oscuridad siempre fué productiva, Doña Estíbaliz.