casa de citas XXVIII

by Neorrabioso

Considero minhas obras como cartas que escreví à posteridade sem esperar resposta

Heitor Villa-Lobos

2 pensamentos sobre “casa de citas XXVIII

  1. E grande a cámara, ana. Grande.

    Esta imaxe dunha das pintadas de Neorrabioso pareceume tan lograda. O semáforo vermello, a caixa de cartón aberta. O lirismo entendido como raiba, como furor.
    Como a cousa primitiva que foi.
    O rap, as pintadas, certa publicidade. Toda esa poesía desafiante sen páxina nin premio.

Deixar un comentario