2 thoughts on “casa de citas XXVIII

  1. E grande a cámara, ana. Grande.

    Esta imaxe dunha das pintadas de Neorrabioso pareceume tan lograda. O semáforo vermello, a caixa de cartón aberta. O lirismo entendido como raiba, como furor.
    Como a cousa primitiva que foi.
    O rap, as pintadas, certa publicidade. Toda esa poesía desafiante sen páxina nin premio.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s