poema sobre zombies

Nas estatísticas da páxina vexo a xente que busca poemas asociados ao meu nome por aquí e máis ou menos comprobo se a procura é ou non é frutuosa. Poemas sobre matemáticas, sobre física, sobre curiosidade, sobre música, cyborgs, autómatas, identidade ou biónica… e ultimamente hai alguén que procura o poema sobre zombies que escribín no 2011. Pertence ao libro curiosidade, que aínda está en fase beta, e entendo que resulta difícil dar con el. Malia que quero facilitar as cousas á xente que busca poemas que eu escribira entendo que hai cousas complicadas de atopar, e xa non digamos as vellas, as de Pan, -orama, Mecánica Zeleste ou número e.

Non creo no traballo de balde -digo porque sempre hai quen protesta contra esta facilitación da cultura nas redes sociais-. Tampouco creo na literatura valorada a priori, máis ben -se existe- será sempre a posteriori, é dicir, avalada pola xente e as lecturas ou procuras que dela se fagan. Mais mentres aprendemos a educarnos na materia pendente da valoración de contidos que non van no soporte papel considero indispensable que a literatura, e a poesía en concreto, siga vivindo a súa segunda vida na rede.

Así que fago unha entrada co título desa procura anónima [«poema zombi estíbaliz espinosa», era en concreto] e a próxima vez ha ser máis doado dar con ela. Aínda que tamén é bonito rebuscar e perderse…

Velaquí o poema:

/proceso a carne humana/

Mima a túa intimidade, humano. Que vimos.
Turbas dispostas a examinar a túa crudité en carne -viva
demasiado viva- a declamar “cerebro!” todos a un tempo
humano
cun candil ata esas túas
catacumbas do teu cranio
a reiniciarte mil e unha veces -pero qué
ti logo qué crías-
coas súas noites todas dos seus días
que vimos moi, moi dispostos.

/Calade un pouco. Estades máis bos
caladiños/

Pero que crías que era isto. Mira onde queiras:
un exército armado de poetas
un universo clonado nun multiverso
do que, francamente, querida, non podo lembrarme.
Redeiras nos peiraos da túa memoria descárganse agora
a túa infancia.
Downloading, a túa infancia.

Ricas. Saborosas as infancias. Ñam. Qué adictos que somos.
Oh, perdoade a carne que nos col
ga
en cabal
ga
da en versos vellísimos. Podres de nós!
Non podemos evitalo: prestádesnos tanto:
así, de perfil e arrepío e canto
así, entre radioactivos e pitagóricos
así, sexis, si, melancólicos, tamén
/tan lendo tan lenda tan lidos
coa vosa cara de póker sobre unha chea de ósos/
Humanos, ai, humanos.

Xa estamos aquí para. Xa viñemos.

Sorbetes de miolos que estremecen de tolemia. Ai, silicios!
Estades fodida
mente
bos

do libro de poemas curiosidade

premio Serie B de Poesía, LABoral Centro de Arte no ano 2011 en su versión en castellano

/proceso a carne humana/

Mima tu intimidad, humano. Que venimos.
Turbas dispuestas a examinar tu crudité en carne –viva
demasiado viva- a declamar “cerebro!” todos a una
humano
con un candil hasta esas tuyas
catacumbas de tu cráneo
a reiniciarte mil y una veces –pero qué
qué te creías-
con sus noches todas de sus días
que venimos muy, muy dispuestos.

/Callad un poco. Estáis más buenos
calladitos/

Pero qué creías que era esto. Mira donde quieras:
un ejército armado de poetas
un universo clonado en un multiverso
del que, francamente, querida, no puedo acordarme.
Redeiras en los peiraos de tu memoria se descargan ahora
tu infancia.
Downloading, tu infancia.

Ricas. Sabrosas las infancias. Ñam. Qué adictos que somos.
Oh, perdonadnos la carne que nos cuel
ga
en cabal
ga
da en versos viejísimos. Podres de nosotros!
No podemos evitarlo: nos gustáis tanto:
así, de perfil y pavor y canto
así, entre radiactivos y pitagóricos
así, sexys, sí, melancólicos, también
/tan leyendo tan leyenda tan leídos
con vuestra cara de póker sobre un montón de huesos/
Humanos, ay, humanos.

Ya estamos aquí para. Ya vinimos.

Sorbetes de sesos que estremecen de locura. Ay, silicios!
Estáis jodida
mente
buenos.

Estíbaliz… Espinosa

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: