SciFi

A miña contribución ao número 2 da  SciFi Poesía da Editorial El Gaviero con debuxo de Pablo Gallo [vaian a ese link, vaian, non sexan tímidos. Pasen e vexan]

Sempre me gustaron os robots. Son tenros. Sobre todo os xigantes de ferro. Esfórzanse tanto en ser humanos, en ser malvados, en destruír o mundo. Son tan humanas as súas ficcións. As súas aficións. Tan pulp.

Veleiquí o manifesto da SciFi poesía elaborado por Pedro Miguel e Ana Santos, artesáns editores.

A quen poida interesare [a min]. A poesía. Quen carallo le poesía? Os poetas?

E os novelistas, novelas e os esquelistas, esquelas e os blogueiros, blogs e todo así. Ad nauseam infinitam.

O manifesto:

7 thoughts on “SciFi

  1. raíña vermella: vaia, pois o verniz cultureta á sci-fi non llo vira eu. Agora que o penso, preferiría que o camiño fose á inversa: que a denigrada sci-fi contaminase a solemnizada [e ás veces inaturábel] poesía, e non ao revés.

    grazas polos vosos comentarios. Son a materia da que está feita a vida dun blog

  2. Máquinas? Bah! Teño o mal de lembranza de cando Caronte rexeitoume porque non aceptaba tarxetas de crédito…

  3. veño agora a este universo, como sempre e como nunca, coma se fose novo ainda que moito andiven por aquí. Veño porque é confortable, cálido e desacartonado, ainda que cheo de poesía. Bicos transoceánicos!

  4. Pingback: ciensía+poencia « …mmmm…

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s