«Vamos, universo! Infinito, case baleiro e medio imbécil! Dáme a enerxía toda!»

Hoxe que por fin irei ver «Interstellar» sen que a persoa que me deu parte da vida estea xa sobre esta Terra, aproveito para deixar aquí o poema que escribín para «Serial», o derradeiro proxecto literario no que colaborei con outra criatura esencial que nos deixou [e sinto que me deixou] este ano. Un mal ano para un fermosoSeguir lendo “«Vamos, universo! Infinito, case baleiro e medio imbécil! Dáme a enerxía toda!»”