aleito

Retomo un vello texto dos tempos do leite, ano 2007,  [aquí] e publícoo de novo logo de varialo un pouco. / aleito / I Aléitote no alto, meu neno/ e somos/ un átomo de leite que non existe/ unha formación impura de cristal de leite/ leite dende as Médulas do mundo /cara a succión suave do misterioSeguir lendo “aleito”

aleito

/ aleito / I Aléitote no alto, meu neno/ e somos/ un átomo de leite que non existe/ unha formación impura de cristal de leite/ leite dende as Médulas do mundo /cara a succión suave do misterio que dá sede. Canto mais che dou a beber, máis sede teño. Dilatadas as meniñas. Dilatadas por deleite.Seguir lendo “aleito”