Arquivos de autor:estíbaliz...espinosa río

Manifestación irrepetible dunha distancia. A aura. Para Walter Benjamin. Para min.

Traducir= lavar toda a roupa interior doutra persoa, dobrala doutra maneira e gardarlla en gavetas inusuais.

…ou sobredose literaria en todas as primaveras do mundo. ‎”e coñecerás a túa terra, palmo a palmo”. Évos unha das clásusulas do convenio de escribinte en terra de minifundios con núcleos de poboación espallados e sinuosas costas. Engade en subcláusula: “así como a todo cobrador de peaxe e a toda rotonda oronda”.

Ninguén que diga de si mesmo que está na vangarda de algo pode estalo realmente. Cara a suposta vangarda, de existir, vaise so. É dicir, vaise case inconsciente: non se ve nada por ningures, nada por diante, mesmo nada por detrás. Non pode saberse con lucidez se iso será a vangarda ou un abismo hostil.Seguir lendo “agardando en van”

Un Estado prohíbeme tomar a xustiza pola man se alguén mata aos meus. Un Estado esíxeme pagamento puntual e xusto. Un Estado esíxeme fe, fe inquebrantable na súa propia necesidade. Un Estado blíndase para se modificar o menos posible, detalle que o asemella a unha divindade ou cousa cósmica. Un Estado garánteme bens, iso éSeguir lendo “estar estando un estado”

Ofrécese Muso por horas: * dildo poético * broncodilatador para prosa *pesas de ensaio *experto en trend-hunting e metáfora *discreto segundo plano * formas xenerosas * bo fondo

Sabía que lerías isto.

– Poderías namorar del, por favor? – Claro, intentareino – Intenta de paso que a cousa saia mal e sexa por completo imposible – De acordo. Por algo en particular? – Si. Preciso o clixé literario de que a desesperación escribe con bala de prata. – Non entendo – Non preguntes. Xa te verás porSeguir lendo “diálogo omoplatónico”