O curioso é que, hoxe en día, son os países que perderon a Segunda Guerra Mundial os verdadeiramente pacifistas. P. Sloterdijk, entrevista en El País, maio de 2011
Arquivos de autor:estíbaliz...espinosa río
cheira a transmutación na cociña {3}
A auga ferve a 100ºC. O leite, en canto dás a volta. Anónima [probablemente Pina Bausch]
un prólogo ou epílogo dun estado de cousas
Tradución do texto de José A. Pérez que abre Españistán: este país se va a la mierda, de Aleix Saló. Un libro de humor/amor/tumor gráfico editado en Glénat. Un vídeo que arrasou en 6 días nas redes sociais. Un prólogo tristemente brillante. Benvidos a Españistán Benvidos ao país co mellor sistema educativo de toda África.Seguir lendo “un prólogo ou epílogo dun estado de cousas”
era agora, será agora
Como poderemos explicarnos todo isto a nós mesmos, a nós mesmos que nin sequera nos comprendemos por completo? Terían que vir de lonxe para nolo explicar. Era agora cando debería funcionar o programa SETI ou algunha desas inxenuas – pero tan preciosistas- máquinas do tempo. Será agora. Pero non aparecen. Non veñen de planetas exosolaresSeguir lendo “era agora, será agora”
demolicións París
Algúns textos de Manual da destrución, [2008] de Samuel L. París. O resto aquí e máis, moitos máis no seu blog , ou blogue ou bloj. O autor foi albiscado por aquí. Tamén por acolá, baixo a forma de krak krak kraken. Se son tan amables, esvaren. Antropoloxía o home vén do mono o home vir vén doSeguir lendo “demolicións París”
sempre o fomos, mais
Enchendo rúas, atropeladamente: ¡somos a xente! tradución do haiku orixinal en castelán, de Luis Carril
as barbas a remollo {2}
Á luz dos acontecementos, reafírmome Isto ten que ser o principio dun fin. Debe selo.
solaris
É un orgullo pertencer ao sistema solar nos días que vai sol. Á galaxia, que nos ignora de xeito expansivo e lle importa un carallo o nome que lle damos arroubados. E ao resto de planetas, ollos que non nos ven -así, que saibamos- pero aos que non quitamos ollo. É curioso pertencer á especieSeguir lendo “solaris”
casa de citas XXXV
Para que quede ben claro, paga a pena escribilo: soamente 0,0000000000000000000000000000000000001 do noso universo é compatible coa vida. Trinta e seis ceros antes do un. O resto é negro baleiro, frío e cheo de radiación. Carl Sagan, Puntiño azul pálido
paseo matinal
Non saber o nome desa árbore. Do bicho ese, prescindir de especie e días de vida. Ante excremento seco, descoñecer orixe. E das nubes que? Só sospeitar que aquela lembra a un dragón chinés… -lembraba-. Ignoralo todo desa pedra e non menos do río que a esborranchou ata un tacto liso. Da novela do campoSeguir lendo “paseo matinal”