un prólogo ou epílogo dun estado de cousas

Tradución do texto de José A. Pérez que abre Españistán: este país se va a la mierda, de Aleix Saló. Un libro de humor/amor/tumor gráfico editado en Glénat. Un vídeo que arrasou en 6 días nas redes sociais. Un prólogo tristemente brillante. Benvidos a Españistán Benvidos ao país co mellor sistema educativo de toda África.Seguir lendo “un prólogo ou epílogo dun estado de cousas”

era agora, será agora

Como poderemos explicarnos todo isto a nós mesmos, a nós mesmos que nin sequera nos comprendemos por completo? Terían que vir de lonxe para nolo explicar. Era agora cando debería funcionar o programa SETI ou algunha desas inxenuas – pero tan preciosistas- máquinas do tempo. Será agora. Pero non aparecen. Non veñen de planetas exosolaresSeguir lendo “era agora, será agora”

demolicións París

Algúns textos de Manual da destrución, [2008] de Samuel L. París. O resto aquí e máis, moitos máis no seu blog , ou blogue ou bloj. O autor foi albiscado por aquí. Tamén por acolá, baixo a forma de krak krak kraken. Se son tan amables, esvaren. Antropoloxía o home vén do mono o home vir vén doSeguir lendo “demolicións París”

paseo matinal

Non saber o nome desa árbore. Do bicho ese, prescindir de especie e días de vida. Ante excremento seco, descoñecer orixe. E das nubes que? Só sospeitar que aquela lembra a un dragón chinés… -lembraba-. Ignoralo todo desa pedra e non menos do río que a esborranchou ata un tacto liso. Da novela do campoSeguir lendo “paseo matinal”