memoria para enxertos futuros II

As rúas peatonais de recente apertura e os cambios de horario verán-inverno [entre varios millóns de cousas das que podería e fodería falar] non adoitan chover a gusto de todos. O cambio de horario, en concreto, non lle gusta a case ninguén: todo o mundo vive os primeiros días rosmando nunha especie de jet lagSeguir lendo “memoria para enxertos futuros II”

asistindo á formación dun universo

Camiñaba pola rúa. Houbera un accidente na estrada. Un carro prendera lume. Dous policías arrastrábano para desconxestionar a vía. Caracterizada de xente, a xente arremuiñaba. Descoidaba, entrementres, fillos, carteiras, amantes no móbil, barras de pan… Ollar ben e darse por enteirado vale máis que todo iso. Xirei a cabeza. Un capó queimado. Nada máis. ESeguir lendo “asistindo á formación dun universo”

liña 6

  foto: col. persoal … muller maior, cellas negras, vestido malva/neno con mochila/ latinoamericana, 23 anos, seguramente serve nunha casa/ mozo barbeado, deseñou un logotipo para un bar e escribe deseñador na casilla Profesión/muller loira, en realidade morena, pelo liso, en realidade rizado, casada, en realidade, aborrecida/ adolescente 1, demasiados grans, demasiado preocupado polos grans/Seguir lendo “liña 6”

 ‘Pinte un bisonte na caverna, por favor’: novos formatos creativos no Centro ON Caixa Galicia

Hoxe, 9 de outubro de 2007, estou feliz de presentarvos o meu novo proxecto de comunicación entre literatura e artes dixitais: «Pinte un bisonte na caverna, por favor», no Centro On de Caixa Galicia da Coruña. Había tempo quería artellar encontros híbridos que xunguisen a literatura, a fotografía ou a arte a novos formatos expresivos,Seguir lendo ” ‘Pinte un bisonte na caverna, por favor’: novos formatos creativos no Centro ON Caixa Galicia”

memoria para enxertos futuros I

A memoria é o único arquivo inexacto do universo que nos permite crer que as cousas aconteceron como nunca aconteceron. Naturalmente, supera mesmo á Historia. En crúa competencia con fotografías e películas, e a diferenza delas, a memoria xamais descansa. O seu proceso de deformación segue un bucle incesante de ecuacións con varios denominadores comúns:Seguir lendo “memoria para enxertos futuros I”