cantos de Auvernia {2}

Continuación  das notas ao programa de man da Orquesta Sinfónica de Galicia, OSG, 4 marzo de 2011. Notas e tradución ao galego dos textos en occitano de E.E. 3.- LOU BOUSSU Ademais de para o amor e os traballos artesáns, nestas rimas non deixa de haber oco para o escarnio. Lou Boussu trata dun diálogoSeguir lendo “cantos de Auvernia {2}”

unha invocación á lucidez natural + uns gramiños de metano

Un dos grandes e privilexiados cranios da época encabeza a este humano, elefante indio con pinta de normando de Asterix, elefantiásico el, que non coñece o medo el, que se zampa o saber con marmelada el, e que aos 35 anos escribía este parágrafo conmovedor ao inicio da súa demoledora Crítica da razón cínica [1983]: NonSeguir lendo “unha invocación á lucidez natural + uns gramiños de metano”

un minuto de silencio entre dúas épicas

Hai moito, alguén leume este poema; aprendérao de memoria. Era efectista, erudito. Conmovedor no medio de algo arcaico e monumental. As metáforas, entre vibrantes (unha chuvia miúda que se transforma nas cordas dunha arpa ao intensificarse) e domésticas (esa chuvia pertinaz que non respecta nin sequera a Gran Literatura Universal, aquilo parecía Galiza!). Ese cego queSeguir lendo “un minuto de silencio entre dúas épicas”

cantos de Auvernia {1}

Fragmentos das notas ao programa de man da Orquesta Sinfónica de Galicia, OSG, 4 marzo de 2011. Notas e tradución ao galego dos textos en occitano de E.E. 4 CHANTS D’AUVERGNE MARIE-JOSEPH CANTELOUBE (1879-1957)  Para Canteloube unha canción tradicional transcrita é coma unha flor seca. Os seus arranxos e orquestacións trataron de se converter no alentoSeguir lendo “cantos de Auvernia {1}”

ira len/ta

/ira len ta/ odiemos tranquilamente que a nosa furia demola con elegancia nun delicado frasco destilamos pinga a pinga o rancor a vendetta que se serve lenta lentalen ta en bandexa de prata fría con cinco garfos: por agora lle chup chupamos unha pata xa nos tarda iso de nos poñer feitos un feitísimo basiliscoSeguir lendo “ira len/ta”

líbridos

Refrescalofriante lectura para un verán de serie B. Hiperhíbridos, de Pablo Gallo. Textos pespuntados e remachados por Basho Bin-Ho. Moitas posibilidades dá a vella combinatoria unha vez pasada pola pedra pop da literatura. Retranca, остранение, estrañamento, absurdo, permutacións patafísicas, collage estrambótico, fotos de grupo, desproporción, pavor, noxo, punch, curiosidade. Morbo. Velaquí uns petiscos: Eloy Fernández-Porta desglamurizando,Seguir lendo “líbridos”

lite en [ce]bolas

Buscar a emoción na literatura? Hai tempo que se busca tamén a conmoción, a indignación [o argumentario desa indignación], a xustificación de nós mesmos como humanos así e non doutra maneira, a ignición. A literatura como unha cebola. Provista desas moitas capas, de moitas outras que esquezo ou calo, ácida na man e doce nasSeguir lendo “lite en [ce]bolas”