estíbaliz...espinosa río

a lucidez perigosa- Clarice Lispector

A lucidez perigosa Clarice Lispector Estou sentindo unha claridade tan grande que me anula como persoa corrente e común: é unha lucidez baleira, como che diría? así como un cálculo matemático perfecto o cal, sen embargo, falla non fai. Estou por así dicilo vendo ás claras o baleiro. E nin entendo aquilo que entendo: poisSeguir lendo “a lucidez perigosa- Clarice Lispector”

base de datos: pregúntome

| base de datos: pregúntome | [spirit of curiosity] I Como a todo o mundo tamén me intriga se a nosa especie terá segunda temporada. Sucesivas edicións. Unha famosa secuela. Un to be continued/coming soon. Bueno, e eu que sei se isto lle intriga a alguén. Alguén haberá por aí, non?, preocupado por un posibleSeguir lendo “base de datos: pregúntome”

poema traducido de F. Aguirre

Traduzo algúns dos poemas de Francisca Aguirre a galego. E comezo co do post anterior. DERRADEIRA NEVE A Pedro García Domínguez Unha fermosa mentira acompáñate, pero non chega a acariciarte. Só sabes dela o que din, o que explican libros enigmáticos a narraren unha fabulosa historia con palabras cheas de significado, cheas de claridade eSeguir lendo “poema traducido de F. Aguirre”

poema de Francisca Aguirre

Para conter o alento uns segundos. Nada que engadir. ÚLTIMA NIEVE A Pedro García Domínguez Una hermosa mentira te acompaña, pero no llega a acariciarte. Sólo sabes de ella lo que dicen, lo que te explican libros enigmáticos que narran una historia fabulosa con las palabras llenas de significación, llenas de claridad y pesoSeguir lendo “poema de Francisca Aguirre”

poema de Félix Grande

Esta tarde Francisca Aguirre e Guadalupe Grande [viúva e filla respectivamente do poeta Félix Grande] acoden aos Encontros con Autores que argallan Javier Pintor e Xabier Seoane na UNED d’A Coruña. Será ás 18:15 no Salón de Actos do centro, hoxe, 27 de febreiro. Convidáronme a ler uns poucos textos de Félix Grande, poeta cunhaSeguir lendo “poema de Félix Grande”

relacións con persoas ás que non coñeces

Hai uns anos pedíronme un poema que falase dun bico. Pedíamo un poeta malagueño ao que non coñezo [ aínda]: Julio César Jiménez. O libro era un deses, chamémoslles «crowdfundings líricos» que tanto se levaban [e se levan]: arredor dun tema dado polo compilador ou compiladora [aquí, o propio Jiménez], todos os colaboradores achegan algo.Seguir lendo “relacións con persoas ás que non coñeces”

un poema de Ezra Pound

/ O encontro / Todo o tempo mentres que eles charlaban da nova moral Ela explorábame cos ollos E cando levantei para marchar O seus dedos foron coma o tacto Dunha servilleta de papel xaponés Ezra Pound Trad. E… E /The encounter/ All the while they were talking the new morality Her eyes explored me.Seguir lendo “un poema de Ezra Pound”

mans arriba, estás aquí

/ emboscada / mans arriba, estás na Natureza espero que traias en orde o teu caótico instinto os teus pelos de mono o convenientemente crechos eh, son o bosque éntrame con tento témeme, uhuh son monte á noite e estouche nevando demóstrame o que hai en ti de curuxa iso de que para un alienSeguir lendo “mans arriba, estás aquí”

antes de xulgar a outros ou afirmar calquera verdade absoluta, considera que…

…podes ver menos do 1% do espectro electromagnético e oír menos do 1% do espectro acústico. Mentres les isto, viaxas a 220 quilómetros por segundo a través da galaxia. O 90% de células do teu corpo conteñen o seu propio ADN microbiano e non son «ti». Os átomos do teu corpo son 99,9999999999999999% espazo baleiroSeguir lendo “antes de xulgar a outros ou afirmar calquera verdade absoluta, considera que…”

::pro::videncia::

Premio do certame de relato curto Jose Saramago de Santiago de Compostela, 2008 Dende hoxe, por aquí pendurado canda outros relatos. ::pro videncia:: Vai acontecer. El dobra o recanto. Agardas no semáforo. A mañá transcorreu paulatina, monacal. Nun nanosegundo calquera unha gaivota ganchilla un chío que estira o tiempo, enlentéceo. Enaltéceo. O tempo así, privilexiadoSeguir lendo “::pro::videncia::”